tel. +48 607 33 43 23 Napisz do nas
Płyty dostępne na terenie całego kraju w sieci księgarni muzycznych
Sprzedaż internetowa - sklep Paganini


Chopin Zarębski
Schumann Prokofiew
Wawel: Musica Festiva
Bach & Vivaldi - koncerty skrzypcowe
Vivaldi - 4 Stagioni
Bartosz Koziak, Justyna Danczowska
Alexander Gavrylyuk - LIVE
Marcin Koziak
Izabela Matuła- sopran
Roch Modrzejewski - gitara
Marcin Dylla - gitara
Piotr Machnik - fortepian
Mariola Cieniawa - fortepian
Elżbieta Stefańska - klawesyn
Krzysztof Sadłowski - gitara
Harnasie
Lege Artis
Schubert Bacewicz Jarzebski Rodrigo
Wieniawski Paganini
Chopin Szymanowski
 
Piotr Machnik - fortepian

b_250_250_16777215_0___images_stories_Okladki_wydane_piotr_machnik.jpgPiotr Machnik - fortepian

SonARTe (Haydn - Prokofiew - Brahms)

Piotr Machnik - młody utalentowany pianista - gra na fortepianie Fazioli w Sali Lustrzanej na Zamku w Pszczynie trzy sonaty fortepianowe trzech mistrzów tego gatunku.

Sonata F-dur Hob. XVI:23 skomponowana została przez 41-letniego Josepha Haydna w roku 1773 na dworze książąt Esterházych w Eisenstadt, gdzie od roku 1766 piastował funkcję pierwszego kapelmistrza. Bardzo chwalił warunki pracy, zwierzając się, iż może eksperymentować w warstwie emocjonalnej, badając, co wzmacnia u słuchaczy wrażenie, a co je osłabia. Był bowiem mistrzem dramaturgii: doskonale wiedział, w jaki sposób, kierując się prawami odbioru, wypełniać czas dźwiękowymi wydarzeniami. W Sonacie F-dur. jest kompozytorem równowagi: poszczególne elementy, takie jak: melodia, rytm czy dynamika ukazane są w zgodnej harmonii, choć bywa, że jeden z nich wysuwa się zadziornie na pierwszy plan, ale tylko na moment.

Sonata f-moll op. 5 jest trzecią i zarazem ostatnią sonatą fortepianową Johannesa Brahmsa. 20-letni kompozytor zaczął ją szkicować podczas wędrówek wzdłuż Renu, latem roku 1853. Rozpoczął od nastrojowej części drugiej - Andante espressivo, którą opatrzył poetyckim mottem, zaczerpniętym z wiersza Christiana Ernsta Sternaua: "Wieczór się zmierzcha, księżyc świeci. Oto dwa serca w miłości się złączyły. I w błogim trzymają się uścisku". Dramaturgię Sonaty współtworzy pięć części, a ich połączenie przynosi rzadkie zespolenie jakości krańcowych: pasji i dyscypliny, emocji i porządku.

W roku 1917, 26-letni Sergiusz Prokofiew skomponował III Sonatę a-moll, wykorzystując w niej pomysły zawarte w jednej ze swoich młodzieńczych kompozycji, napisanej dziesięć lat wcześniej. Stąd znaczący podtytuł - Ze starych zeszytów. Wydał ją rok później jako opus 28. III Sonata jest organizmem jednoczęściowym, ale skupiającym w sobie, jak w soczewce, ogniwa kilkuczęściowego cyklu. Muzyka Prokofiewa jest tu spotkaniem i zderzeniem dwóch żywiołów: witalnego rytmu, opartego na uporczywie powtarzanych formułach i naiwno-sentymentalnej pieśni, wrastającej w świadomość słuchacza. III Sonata uznana została za jedno z arcydzieł muzyki fortepianowej w XX wieku: stała się wyrazem nowego błyskotliwego stylu wirtuozowskiego i muzyczną, jakże wyrazistą "sygnaturą" Prokofiewa.

 
Copyright - Grupa Twórcza Castello 2009-2013